Als jurist op On Track naar India

Even voorstellen ….


 
Naam:
Martijn
 
Leeftijd: 25
 
Beroep: jurist
 
Werkte bij: een organisaite die zich inzet tegen mensenhandel

 
Op On Track naar India

Mumbai, stad van 16 miljoen mensen. Daar loop je dan als een van de weinige westerlingen. Je valt op door je huidskleur en je steekt een kop boven iedereen uit. De taal is vreemd, de treinen overvol, het pittige eten werk je met je handen naar binnen. Waar ben je aan begonnen?
Ik ben ruim twee maanden naar Mumbai geweest om te werken voor een organisatie die zich onder andere inzet tegen human trafficking (mensenhandel). Dat betekende in veel gevallen dat zij opkwamen voor meisjes en vrouwen die in de prostitutie werkten. Vaak vrouwen met een enorm verleden van pijn, liefdeloosheid en geschaad vertrouwen. Een donkere wereld vol gebrokenheid waar een organisatie als Oasis een beetje licht kon brengen. Ik heb me verwonderd over de liefde en het geduld waarmee de medewerkers zich voor deze mensen inzetten. Ik heb gezien dat er zelfs in die uitzichtloze wereld hoop is voor hen die Jezus leren kennen. Ik heb een klein steentje bij kunnen dragen door een keer les te geven over mensenrechten aan ex-prostituees. Daarnaast heb ik een vergunningprocedure uigezocht en een draaiboek opgesteld voor de aanvraag van een vergunning voor een opvanghuis voor meisjes en vrouwen die uit de prostitutie worden gered.

Waarom?

Tijdens mijn studententijd groeide het verlangen om voor een kortere tijd op On Track naar het buitenland te gaan. Het was voor mij de manier om kennis te maken met zending. Daarnaast was het voor mezelf een geweldig verrijkende ervaring om helemaal losgerukt te worden van je vertrouwde Nederlandse context. Ik heb daardoor veel over mezelf en over onze Nederlandse cultuur geleerd.

Godsdienst van het land

In India is het grootste deel van de bevolking Hindoe. Dat zegt nog niet zoveel want daarbinnen heb je nog weer allerhande stromingen. Met name tijdens lange treinreizen kreeg ik de gelegenheid om echt met mensen te spreken. Bewondering kreeg ik voor de gelovigen die zich inzetten voor vrede. Frustrerend de gesprekken over het eten van vlees “waarom eet je koe? Ze doen je toch niets verkeerd?” en het aanhoren van vooroordelen over het westen. Hoewel vooroordelen… “waarom heeft men het in het Westen zo goed, ze bidden toch veel minder dan wij?”

Hoe is het om te leven in een andere cultuur?

Het is enorm verrijkend om in een andere cultuur te leven. Je wordt gedwongen om na te denken over je eigen cultuur. Maar het komt nog dichterbij doordat je jezelf meebrengt in een volledig vreemde omgeving. Wie blijft er over als je vertrouwde omgeving wegvalt? Het is een sprong in het diepe. Ik heb daarbij echt ontdekt dat er iedere dag in alle opzichten voor me gezorgd werd.

This entry was posted in Ervaringsverhalen. Bookmark the permalink.

Het is niet mogelijk om te reageren.